آبشار خَرو

پیرمرد اول خیلی جدی میگفت که آبشار از این طرفه(اشاره به یه مسیر از داخل دل روستا) که البته با ماشینم میتونید برید…پیرمرد دوم: کجا میشه با ماشین رفت؟ تازه آبشارِ رودخونه ی بزرگ بهتره

پیرمرد اول: با ماشین میشه رفت فقط ممکنه جلوبندیش خراب بشه…نخیر من فقط اسم همین آبشارو شنیدم که تو مسیر رودخونه کوچیکه، هرکی میاد اینجا می خواد بره اون طرف

پیرمرد دوم تو نمیدونی، آقا برید همین آبشاری که من میگم، قدش از این درختای سَرو هم بلند تره…خودم 2 روز بیش اونجا بودم.

ما: حالا یه کاریش میکنیم حاج آقایون، فقط اینکه مسیر روستا از این طرفه دیگه ؟

هر دوتا پیر مرد با هم، الان دیگه روستا نیست، شهر شده…همین بانکو نیگا، از بانک مرکزی مشهد درآمدش بیشتره.پیرمرد اول:آره میدونی چقدر آدم هر روز میره توش و میاد بیرون؟

پیرمرد دوم: ناسلامتی 31 هزارتا جمعیت شدیم دیگه…. ما: 😲 😴حاج آقایون خدانگهدار

____

روستای خرو ( ببخشید، همون شهر خرو) در مسیر جاده مشهد به سمت نیشابوره که بافت روستای اصلی چیزی شبیه به ماسوله و روستای کَنگه.آبشارای اینجا معروفن و اکثر افراد به خاطر آب بازی و طبیعت به این سمت میان.(توضیحات بیشتر)

برای رسیدن به آبشار دو تا مسیر وجود داره( که هر مسیر به یه آبشار مجزا میرسه).مسیر رودخانه بزرگ و مسیر رودخانه کوچک…مسیر رودخونه کوچک خیلی ناجوره( به گفته بومی ها) و نمیشه با ماشین رفت و باید حتما پیمایش کنید که حدودا 10 کیلومتره( از خود روستا) اما رودخونه بزرگ مسیر راحت تری داره که میشه با ماشین رفت( اما همش خاکیه و اگر ماشینتون خیلی براتون عزیزه بهتره این مسیر رو هم با پای پیاده برید(همش حدود 8 کیلومتر ناقابله)

ما از مسیر رودخونه بزرگ رفتیم هرچند که رودخونش بزرگ به نظر نمیرسید 🤔 اما در بین راه طبیعتای قشنگی میبینید که گاها باغ های شخصی هستن و اگر مثل ما تو یکیشون اطراق کردید، حواستون باشه چون ممکنه یک دفعه سر و کله صاحب باغ و اهل و عیالش پیدا بشه 😅 که البته ما خیلی پوست کلفت تر از این بودیم که ول کنیم و بریم (و اونا هم خیلی مهمون نوازتر از اینکه بندازنمون بیرون 😍)

متاسفانه سطح آب اینجا هم مثل بیشتر نقاط ایران حسابی کم شده و این واقعا اتفاق ناراحت کننده ایه 😔

بعد از رسیدن به آبشار( که توی ایام تعطیل خیلی شلوغه و جای پارک به سختی پیدا میشه) میتونید مسیر کنار آبشار رو به سمت بالا برید و بسته به مسیری که میرید، طبیعت بکر و بکرتر میشه(برای رسیدن به قسمت های بکر، چند تا تخته سنگ کوچیک رو باید برید بالا که شاید برای بعضی از خانوم ها یکم سخت باشه) اگر مسیر کوه رو برای بالا رفتن انتخاب کردید، باید در انتخاب مسیر خیلی دقت کنید چون یه جاهاییش ممکنه چون مسیر سنگ ریزه و شن هست، گیر کنید یا سُر بخورید.

 

[su_box title=”لوازم مورد نیاز” radius=”5″]1- صندل یا کفش مناسب برای قسمتایی که مجبورید از توی آب عبور کنید

2- سرشعله برای گرم کردن غذا، البته آتیش هم میتونید درست کنید اما چون شلوغ میشه، ممکنه چوب به میزان کافی پیدا نشه (اگر آتیش درست کردید، لطفا توصیه های ایمنی برای حفظ طبیعت رو هم به کار ببرید)

3- لباس اضافی که اگر هوس آب بازی کردید، سرما نخورید ( گاها اون سمت باد زیاد میاد)

4- زیر انداز و وسایل سرگرم کننده[/su_box]

[su_custom_gallery source=”media: 1744,1741,1747,1746,1745,1743,1742,1740″ limit=”16″ link=”lightbox” target=”blank” title=”never”]

نویسنده نوشته: مازیار شاهسون

من مازیار هستم، نه میتونم بگم مهندسم، نه میتونم بگم نویسندم و نه هیچ خصیصه دیگه ای که برای معرفی خودمون معمولا به کار می بریم، من سعی میکنم از مهارتهایی که به دست میارم، برای انجام کارهایی که به نظرم خارق العاده و مفید هستن استفاده کنم، حتی اگر خیلی کوچیک باشن... ارادتمند

2 thoughts on “آبشار خَرو

    محسن جینگل بِرد

    (جولای 22, 2018 - 1:54 ب.ظ)

    جسارت شما را برای سفر به شهر بزرگ (و بلکه کشور) خرو تحسین می‌کنم.
    منصور باشید و همیشه در سفر.

      مازیار

      (جولای 22, 2018 - 2:30 ب.ظ)

      به به جناب جینگیل بِرد عزیز…
      دیگه ببخشید بی اِذن شما رهسپار کشورتان شدیم، ولی خب با یه آشنایی کوچیک و آوردن اسم شما، بدون ویزا راهمون دادند.
      جای شما خالی، قهوه تان پر رهرو باد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *